zaterdag, maart 11, 2006

Wenskaart

Afgelopen week kon ik niet aanwezig zijn bij een belangrijke familiegebeurtenis.
Normaal zou ik dan onmiddellijk een wishyou kaartje a € 1,30 versturen via TNT post. (voorheen TPG / PTT).

Maar een aantal weken terug trof ik bij vrienden een plastic tas van de Wibra aan. Dat vond ik heel bijzonder, in deze omgeving iets van de Wibra aan te treffen. Jaren terug ben ik wel eens in deze zaak geweest, om er daarna resoluut weer uit te lopen.

Ik kom wel bij de Action, maar dat is in mijn ogen een iets minder rommelige zaak. Mogelijk dat het komt door het rustige kleurgebruik.

Maar toen kwamen de verhalen. Weet je nog die villa, bij ons aan de overkant van de straat. Die vrouw kom ik regelmatig tegen bij de Aldi en ook bij de Wibra. Dus jij komt ook bij de Wibra?
Ze somde de voordelen op: wenskaarten, enveloppen. Zo voordelig.
Nu weet ik het ook, een luxe wenskaart van de Wibra kost € 0,39. Twee goed uitziende panty's 20 denier € 1,00.
Weer iets overwonnen.

Overigens heb ik onlangs mijn tweede fleecevest a € 4,95 gescoord bij de Action. Ik draag het ding graag. Het eerste vest heb ik maat Large gekocht, maar is eigenlijk te groot. Ik draag het vest onder mijn dikke jas op de snorscooter, tenminste daar was het voor bedoeld. Tegenwoordig draag ik het ook thuis en dan is het eigenlijk geen gezicht zo'n groot vest.


Ik ben ook blij met de thermopane fietsbroek van de Aldi, maatje groot. Ik zou er zo nog een kopen, maar dan maatje kleiner, voor in huis. De broek draagt heerlijk is geweldig warm en waterafstotend en dat voor destijds € 12,49.

3 opmerkingen:

  1. Heel herkenbaar, dat gevoel dat je iets moet overwinnen voordat je dergelijke winkels binnenloopt en dat je er zelfs iets koopt! Raar eigenlijk dat we ons zo door onze omgeving laten beïnvloeden! Uiteindelijk heeft me dit alleen maar een behoorlijke schuld opgeleverd omdat ik altijd het gevoel had 'mee te moeten doen' en het liefst altijd nog meer en duurdere dingen kocht dan mijn kennissen. (Allemaal psychologisch verklaarbaar maar dat doet nu, wat mij betreft, niet meer ter zake. Ik moet het tenslotte doen met de huidige situatie.)
    Inmiddels ben ik die schaamte gelukkig wel zo'n beetje voorbij. Ik koop tegenwoordig wat ik nodig heb tegen de prijzen die ik aanvaardbaar vind en die voor mij betaalbaar zijn. Kwaliteit staat bij mij wel voorop maar als ik bijv. de jam van de Aldi net zo lekker vind als die van AH of als ik de wenskaarten van Wibra net zo leuk vind als die van de Bruna kies ik graag voor de minst dure optie.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Toen ik mijn eerste bezuiningsronde moest invoeren (mijn ex stopte toen met het betalen van kinderalimentatie)ging ik niet meer naar de Albert Heijn, 5 minuten lopen hier vandaan, maar naar de Dirk van den Broek een stuk verder fietsen.

    Ik schaamde me eerst om in een
    "goedkope" winkel te moeten shoppen.

    Maar al snel kwam ik erachter dat dit valse schaamte was. De producten zijn prima en stukken goedkoper dan bij de Albert Heijn. Wel vind ik de presentatie bij de Appie stukken aantrekkelijker, maar dat is dus een stukje Marketing en psychologie. Ik kan nog steeds genieten om door de XL Albert Heijn bij ons in de stad te lopen, maar ik koop daar dan vrijwel niets, want ik weet dat ik dezelfde producten voor veel minder elders kan kopen.

    Nu ga ik zonder schroom ook naar de Lidl en dat soort supermarkten en vind ik het een sport om lekker goedkoop mijn boodschappen te halen. Ik had vandaag de weekboodschappen in huis voor 45 euro!!

    Dingen laten uit valse schaamte is een dief van je eigen portomonnee zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De Lidl heeft bij mij ook een tijd geduurd.
    Het was omdat iemand op de MSN Montignacclub zei dat daar cafeïne vrije oploskoffie te krijgen was.
    Toen ben ik alleen voor die koffie gegaan.
    Ik zag ook heel voordelige walnoten, dat werd mijn tweede boodschap daar. Nu koop ik die walnoten niet meer, ik vind ze vaak te oud en niet goed van kwaliteit.
    Nu koop ik veel bij de Lidl.

    Met de Aldi ging het precies zo, een schoonzus kwam met een blikje kattenvoer voor mijn kat. De kat vond het lekker. Dus ging ik eerst voor het kattenvoer naar de Aldi. Nu heb ik geen kat meer, maar is het wel dat de Aldi mijn huismerk is geworden.

    BeantwoordenVerwijderen