zaterdag, november 25, 2006

Oppassen

Oppassen, zo kan ik het wel noemen.
Iedere dag, behalve de woensdag ben ik in de buurt van mijn broer geweest.
Met succes!

Vandaag heeft hij weer wat leugens onder ogen gezien en er over gepraat. We hebben een eind gewandeld, vanavond ergens een eenvoudige hap gegeten.
Tot even na 9 uur ben ik bij hem gebleven. Nadat ik was vertrokken is hij onmiddellijk naar bed gegaan. Hij heeft het zijn zoon onmogelijk gemaakt om binnen te komen, door de sleutel aan de binnenkant van de buitendeur in het slot te laten zitten.
Dat heeft zijn zoon niet gepikt en roffelde op alle ramen. Geld moest hij. Hij is ziek en heeft 'medicijnen' nodig. Slechts 12,50 euro vroeg hij. Nog nooit heeft hij zo'n laag bedrag gevraagd. Zijn vader zei dat hij het niet had...
Toen is mijn broer voor het eerst bang geworden. Hij zei: " het lijkt wel of hij bezeten was, zo kwaad heb ik hem nog nooit gezien."

Hij heeft een andere broer gebeld, de situatie uitgelegd en gevraagd of hij voorlopig in hun vakantiebungalow in het oosten van het land mag logeren. Dat mag, desnoods vannacht nog. Vannacht nog niet, maar morgen of overmorgen wel. De dingen gaan nu zo snel. Het gaat goed. Binnenkort het tweede gesprek in "De Hoop".

Mijn eigen sociale contacten komen in de knel door deze situatie. Ik mis ze, maar zo lang hij me nodig heeft, ben ik er.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen