vrijdag, januari 02, 2009

Na de vrije periode weer verder met bloggen

De laatste vrije periode was heerlijk, ik heb veel gedaan en genoten van gezelschap en beweging. 

Maar, ik ben niet naar Groningen geweest. Het was toch teveel en te snel. Ik kwam niet meer vooruit. De overgang was te groot, maar ik zag ook de grote hoeveelheid dingen die ik nog wilde doen en waar het nooit van kwam.

Na ampele overwegingen met mijn achterban, heb ik besloten om niet te gaan. Ik moest hierover vooral praten met anderen, omdat ik problemen had met wegkomen en ik niet gewend ben iets niet door te laten gaan. Ik snapte niet dat ik een uur na geplande vertrektijd nog niet weg was. Pas na een verhelderend gesprek met een nicht die met haar dertig jaar vertelde, dat ik veel meer deed dan zij ooit zou doen, of kon doen.  Dat het niet gek was om een keer niks te doen, bla, bla, enz.

Ik had voor het Groningse tripje betaald en ja, dat geld ben ik natuurlijk kwijt. Bovendien vond ik het vervelend voor de anderen. Ik heb via Fleurop een bos bloemen laten bezorgen. Niet consuminderend, maar het voelde beter. De anderen bleven aardig en zeiden, misschien kun je later komen. Ik deed het niet.

Het probleem met oudejaarsavond heb ik creatief opgelost. Ik ben niet als een bezetene gaan vragen aan anderen of ze langs wilden komen, of ik alsnog bij een ploegje mensen aan kon schuiven. 

Nee,  's middags ging ik met mijn Pathe abonnement naar de bios en om half 7 parkeerde ik de auto elders in de wijk, waarna ik stiekum in het donker via het achterpad mijn huis  inging, met de belangrijkste gordijnen en luxaflex half dicht en waar ik ook de belangrijkste lichten liet branden.

Terwijl ik 's middags voor het huis de autoramen  ijsvrij krabde, had ik een opgewekt gesprekje met toevallig langslopende naaste buren, zodat zij tenminste zagen dat ik weg ging.
In huis had ik aan de achterzijde de gordijnen en aan de voorkant de luxaflex gedeeltelijk dicht gedaan. 

Tegen 12 uur ging ik met laptop naar de slaapkamer aan de achterkant van het huis waar ik verder tv keek. 's Morgens om half 8 haalde ik de auto op en parkeerde hem weer op mijn eigen terrein voor het huis.

Vorig jaar was ik kort voor middernacht (vuurwerk vrij)  thuis na een bezoek aan een dichtbij wonende vriend en ging net als iedereen op straat gelukkig nieuwjaar wensen. Ik heb toen aan bezorgde buren minstens vier keer moeten vertellen, dat ik niet alleen thuis was geweest. Ze geloofden me nauwelijks en dat is een vervelend gevoel. Zo vervelend dat ik dit jaar voor deze creatieve oplossing heb gezorgd.

Om 12 uur heb ik gedaan of ik niet thuis was en de telefoontjes niet opgenomen. Op 1 januari belde ik terug en vertelde dat mijn mobieltje in mijn tas zat en "nee natuurlijk was ik niet alleen zielig thuis".

Het voelde wel lekker dat ik niet op oud en nieuw hoefde te zorgen voor leuke dingen en al die stress.

Maar ik hoorde dat het oudejaarsnacht bij de Erasmusbrug heel leuk was en dat daar ook oudere jongeren bij waren. Dus wie weet, ben ik daar als oudere jongere volgend jaar gewoon bij.

Ik vroeg me af waar de geweldige feesten van voorheen waren gebleven, toen ik in het lang gekleed 's nachts champagne dronk en 'old lang sang' zong, waarna we het nieuwe jaar in dansten.

Of minder met een groep oud en nieuw vierde in een huis dichtbij, maar  in een andere gemeente. 

Of met mijn samenwonende overleden vriend van destijds, gewoon thuis oud en nieuw vierden en samen de straat op gingen, dat was eigenlijk de beste periode. Gewoon samen thuis, of met vrienden, maar ook die keer dat we weggingen en dat we 's nachts in de dichte mist 30 km stapvoets op de rijksweg terug reden.

2 opmerkingen:

  1. Ikzelf heb de afgelopen 3 jaar oudejaarsavond in m'n 1tje doorgebracht (eigen bewuste keuze!) en vond het zàlig. Voor mij was het een bezinningsmoment en dat had ik nodig. Dit jaar ben ik (opnieuw) met een paar goeie vrienden naar een salsafeest geweest, waar we gedanst hebben tot in de vroege uurtjes. Ook daarvan heb ik genoten, vooral toen ik merkte dat 1 van die (alleenstaande) vrienden het moeilijk had en ik hem een extra knuffel en aandacht kon geven. Het maakt helemaal niet uit hoe je oud en nieuw doorbrengt, zolang je maar niks "moèt".

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wij zijn met oud en nieuw ook thuis gebleven. Dan wel met z'n tweeën, dus niet echt 'alleen'. Jaren weggeweest naar feestjes e.d. Nu inderdaad 'bezinnend' thuis.
    Ik moest erg lachen om je verhaal, heel inventief. Toen ik vrijgezel was, werd ik ook wel moe van mensen die vonden dat je per se 'iets leuks' moest doen met de feestdagen. Ik wens je een heel gelukkig 2009!

    BeantwoordenVerwijderen