donderdag, februari 19, 2009

Muurtje wegbreken bij de psycholoog

 In september 2007 ervoer ik dat ik in een sessie dat mijn vertrouwen weg is geraakt in mijn jeugd, maar ook later toen ik na een aantal jaren samenwonen en drie weken voor mijn huwelijk mijn partner er vandoor ging.

Een van de reacties op dit blogje was, ga je nu vervolg stappen ondernemen? 

De dingen gaan bij mij niet zo snel als ik wil. Ik heb jaren terug een burn-out gehad, een paar maanden nadat ik mijn moeder tevergeefs heb geprobeerd te reanimeren, maar ook probeerde ik in die tijd met open meditatie en hypnose bij een maatschappelijk werker te ontdekken waar het destijds fout ging.
Door spanningen, moeder dood, open meditatie, hypnose, mijn sensitiviteit kwam de man met de hamer langs. Ik kreeg een ernstige burn-out.
Met vrije meditatie, open hypnose en onverwerkte spanningen zette ik de deur open voor "stemmen in het hoofd". Vroeger wist ik niet wat dat betekende, toen wel. Gelukkig heb ik dat niet meer, maar ik ben en blijf sensitief. 

Ik moest aan de medicatie en in behandeling bij een psycholoog. Dit is inmiddels ook al weer jaren terug. Maar wanneer ik ooit nog een behandeling wil bij een psycholoog komt deze periode weer naar boven.  Begin vorig jaar werd bij ziekenhuis Dijkzigt vastgesteld dat deze periode echt van tijdelijke aard geweest is en ik kwam niet voor een poliklinische psycholoog bij Dijkzigt in aanmerking.

Vervolgens moest ik op zoek naar een vrijgevestigde psycholoog. Ik kende een zieleknijper en dacht dan moet ik maar naar hem toe. Maar ik wilde eigenlijk niet. Liever een vrouw. Via vrienden heb ik me bij  een leuke zieleknijpster aangemeld.  Ze woont op drie kilometer afstand. Alleen die wachttijd was minstens negen maanden. In november 2008 kwam ik daar voor het eerst.  Het behandelplan is inmiddels opgesteld en nu kan ik zeggen, dat we op de goede weg zijn. 

Ze merkte dat ik, wanneer iemand dicht bij komt, ik de deur snel sluit, ik stap er over heen en dat is het dan.
Ik houd altijd afstand, en mijn innerlijk roept "Help"!

Dit drama duurt al te lang. Natuurlijk heeft iedereeen zijn gebrek, zo ook ik. 
Wordt vervolgd.

N.B.: Ik heb redelijk veel vrienden, maar gewoon, beetje oppervlakkig.

2 opmerkingen:

  1. sterkte!
    Het is logisch dat een naar gevoel terug komt als je denkt nu in dezelfde situatie te komen dan toen.
    Alleen is TOEN niet NU. Je hebt nu meer levenservaring en de aanleiding was toen ook heftiger.
    Goed dat je er voor gaat!
    Sensitive mensen zijn overigens aardige mensen! Ik volg je blog al heel lang. Je bent eerlijk en moedig. Het komt goed!
    Lieve groeten.
    A3

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ha lieve Opnieuwbeginnen,

    Wat een mooie log! Complimenten voor je openheid en kwetsbaarheid. Het valt echt op tussen je logs waarin je weinig van je gevoelens en gedachten openbaart, maar - naar mijn gevoel - meer een opsomming geeft van gebeurtenissen. Alsof je er bovenzweeft. Het jou niets doet.

    Juist daarom is deze log voor mij zo indrukwekkend.

    Bedankt!

    BeantwoordenVerwijderen