maandag, maart 10, 2014

Meisjesnaam

De vraag, 'is dat uw meisjesnaam' vind ik zo absurd. Regelmatig hoorde ik dat zeggen door mijn collega die uit het oogpunt van besparingen de werktelefoon gebruikte om te communiceren, over haar bankzaken.

Je bedoelt ' je eigen naam', siste ik dan met gekromde tenen.

Kennelijk heb je in Nederland een meisjesnaam tot je dood gaat, en in mijn geval blijf ik voor ING ondanks herhaaldelijk verzoek mej. heten.
Ooit is het gewijzigd  Mw.....
Op de papieren afschriften van mijn voormalige Postbank rekening voor prive uitgaven en bijverdiensten staat Mw. Dit heeft toch ettelijke jaren communiceren opgeleverd! Geweldig toch?!

Nu weer schreef ik een bedrag over naar mijn ASN-bankrekening en wat stond er als afzender op Mej.

Nu vrouwen dan eindelijk net zo veel verdienen als mannen en niet worden overgeslagen bij promoties, tenzij ze drie keer zo hard werken, is dit toch niet meer van deze tijd.
'Is dit uw jongensnaam'? wordt niet gevraagd. Toch kunnen mannen de naam van hun vrouw aannemen. Maar zo zei een man ooit tegen me 'Ik zou me beledigd voelen, wanneer mijn vrouw mijn achternaam niet gebruikt'.  Dit hoorde ik afgelopen jaar. Wel een extreem voorbeeld.

Ongelofelijk toch, dus ik ben totdat ik deze bankrekening opzeg veroordeeld tot Mej.
Het is een prettig bankrekeningnummer met slechts zes cijfers. Ik hou hem graag. Ook een beetje nostalgie. Toen ik eind zestien, begin 17 ging werken bij het gemeentehuis van het dorp waar ik opgroeide, was het hebben van een gironummer verplicht, anders kon de IZA ziektekostenverzekering er niet mee werken, een verolichting tot dit bankrekeningnummer.
Ik zie mezelf nog bij de niet meer bestaande NMB voor deze eerste bankrekening van de postbank.
Het is niet altijd zo geweest dat de giro in het postkantoor de beheerder was van het gironummer, mogelijk was het dorp een te klein durp, ik zou het niet weten.

Update 11-3-2014: Nogmaals gebeld met ING Klantenservice, en ja,  het wordt veranderd.... (alweer?)
Na, het uitspreken van mijn dankwoorden, vertelde ik dat ik op 10 april het ga controleren. Is het dan weer niet opgelost, dan bendader ik het KIFID.

18 opmerkingen:

  1. Leuke discussie! Ik heb al mijn hele leven mijn eigen naam en heb wel vage trouwplannen (het ging om de vader van mijn kinderen, eerst wilde ik wel en hij niet, later was het andersom) gehad, maar nog nooit plannen om de naam van een ander aan te nemen. Ik had overigens een girorekening met alleen mijn voorletters en geen mejuffrouw. Die rekening heb ik in 1970 of 1971 geopend. Mevrouw was toen nog niet gebruikelijk voor vrouwen die niet getrouwd waren.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je zal toch naar de 18 cijfers en letters moeten want uitstel (omdat de banken een beetje laat begonnen zijn (Belgie is al in 2001 begonnen)) is zeker geen afstel. :-)

    Mijn stelling was als jij wilt dat ik jou naam ga gebruiken wil ik dat jij mijn naam gaat gebruiken. Wel getrouwd geen naams wijziging. Zo makkelijk met scheiden.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb ook mijn eigen naam gehouden. Zo heet ik, en niet anders. Mijn zoon heeft ook mijn naam, waarom zou dat altijd van de vader moeten zijn? Ik verwonder mij er nog steeds over dat vrouwen altijd de naam van hun man willen overnemen, ook in deze tijd, heel bijzonder. Ik heb overigens ook een tijd gecorrespondeerd met een bank die mij steevast mej. bleef noemen. Bij onze en/of rekening was ik wel een mevrouw dus het kón wel in de systemen. Nu word ik eindelijk bij de verschillende rekeningen met mevrouw aangesproken!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik heb bij mijn huwelijk (1972, 21 jaar allebei) de naam van mijn man 'gekregen'
    Geen ramp, fijne man, redelijke naam die mijn beide getrouwde dochters ook nog steeds dragen. Ze kunnen er niet bij dat ik toenderitijd de naam van 'hun pappa' heb geaccepteerd: ik had toch zelf een naam ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik ben niet getrouwd maar woon samen en voor de ING ben ik ook nog altijd mej. Eerlijk gezegd vind ik het een beetje uit de tijd.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Toen wij trouwden(1985) moest ik op het stadhuis een briefje tekenen dat ik mijn eigen naam wilde houden. De energiemaatschappij (wij woonden al jaren samen en toevallig had ik destijds het contract afgesloten) liet ons weten dat zij vernomen hadden dat er een nieuw hoofd van het gezin was en hebben het contract op naam van mijn man gezet!!! Bij de voetbalclub (van de kinderen) vonden ze het ook maar raar dat ik de telefoon opnam en mijn eigen naam noemde. Er is niets mis met de naam van mijn man maar ik heb dat aannemen van een andere naam nooit begrepen. Het voelde een beetje alsof ik een soort van ingelijfd zou worden. Gelukkig leven we nu in andere tijden!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik gebruik ook mijn meisjesnaam. Ik vind het geen punt als mensen dat navragen.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Lachen dit. Mijn man heeft mijn achternaam aangenomen, omdat ie dat zelf wilde! We vonden het allebei wel fijn om dezelfde achternaam te dragen, voelen we ons nog meer verbonden. Mijn man wordt nooit gevraagd naar zijn "jongensnaam". Mensen gaan ervan uit dat mijn achternaam zijn "jongensnaam" is. En bij bedrijven en commerciële instellingen laat hij dat ze lekker zelf uitzoeken. gr.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Mensen kiezen om heel verschillende redenen wel/niet de achternaam van de partner. Ik ben als vrouw tot mijn spijt en verdriet tot de dood veroordeeld tot mijn meisjesnaam en zelfs na mijn dood ook nog. Niet in algemene correspondentie maar wel in paspoort en andere officiële stukken.
    Ik heb toen ik trouwde heel bewust de naam van mijn man aangenomen, met mijn meisjesnaam wil ik niks te maken hebben maar helaas daar kan je niet vanaf komen. Je kan hem hooguit veranderen maar alleen met toestemming van de andere dragers van die naam. En laat ik nou net voor hun gevlucht en onvindbaar moeten zijn.
    Ik wordt fegelmatig naar mijn meisjesnaam gevraagd maar ik weiger hem te geven want die naam confronteert mij alleen maar het een heleboel pijn en verdriet.
    Dus oordeel niet als iemand ervoor kiest de naam van de partner over te nemen. Je weet niet waarom dat is.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Destijds vond mijn man het heel gewoon dat ik mijn eigen naam hield. Later kreeg ik wel eens de indruk dat hij het niet leuk vond. De kinderen maken zich er helemaal niet druk om.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. @Allen, updat: Voor de laatste keer met ING gebeld 020-22888888 en melding gemaakt van mej. En niet mevrouw, of laat desnoods de mej en mw weg.
    Gemeld dat ik op 11-4-2014 nogmaals controleer. Is het goed, dan onderneem ik geen actie. Is het dan nog niet goed,mdan ga ik naar het KiFid.
    Waarvan akte.

    Het gaat mij niet om wel of niet getrouwd en achternaam, moet iedereen zelf weten, maar als ik tegen pensioenleeftijd zit en ik heet nog steeds mejuffrouw, hallo zeg!?

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik heb een aantal jaren geleden probleemloos het mej. voor mijn naam weg laten halen. Ook bij de ING. Wat raar dat het nu niet meer lukt. Ik denk toch dat het komt doordat er steeds meer standaardisering komt om kosten te sparen. Hoe meer standaarden, hoe lager opgeleid personeel dat het werk kan doen. En de kwaliteit gaat naar beneden. Het is niet meer de bedoeling dat iemand met je meedenkt. Tja....

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Anno 2014 staat op mijn identiteitskaart op de voorzijde mijn 'meisjesnaam' en op de achterzijde e.v. 'achternaam echtgenoot'(e.v. is echtgenoot van). Bij mijn man staat op de achterzijde van de I.D. niets over wiens echtgenoot hij is.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik stoor mij ook altijd aan de titel "meisjesnaam" en heb zelf altijd mijn eigen naam gebruikt. En mejuffrouw daar erger ik me ook dood aan. Formeel afgeschaft, en toch zijn banken het nog lang blijven gebruiken. Ik heb eens de offerte voor mijn eerste hypotheek opnieuw laten maken (in de tijd vóór de computers, dus het was best wat werk) omdat hij was gericht aan mejuffrouw....
    Van de week had ik wel iets grappigs. Ik moet vaak ergens heen voor mijn werk waar ik me moet legitimeren. Ik heb een achternaam, die op zich niet zoveel voor komen, maar wel als deel van heel veel andere namen, dus de receptioniste moet dan even zoeken. Ik weet uit ervaring, dat als ze mijn voornaam erbij zet, dat het dan makkelijker gaat, maar dit was een eigenwijze troela, die dat niet wilde geloven. Dus daar wilde ze niet op zoeken.
    Vervolgens vroeg ze "heeft u nog een andere achternaam". Ik noem de naam van mijn man, die ik nooit gebruik, maar die ik natuurlijk wel mag gebruiken. Zij zoeken, daar is ze nog wel een minuut of tien mee bezig geweest. Natuurlijk stond die er ook niet in, want die gebruik ik nooit, dus een ander kent die niet eens. Maar ja, als je eigenwijs wilt zijn....
    Het is opgelost, doordat haar collega naast haar kwam staan en zei: "je moet even op haar voornaam zoeken" Gnagnagna :-D

    De ING heeft trouwens bij mij al zeker 30 jaar geleden het mej. weggehaald en in mevrouw verandert. Toen was het natuurlijk nog de Postbank.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. @Ari-Atari, ja dat is ook een bijzonder naam :-))
    Op mijn dagafschriften staat Mw, bij het inloggen zie ik Mw. Dat kon allemaal, maar bij overschrijvingen staat mej.

    De voorlaatste keer dat ik hierover belde, werd mij verteld, dat dan per ongeluk een ouder systeem werd gebruikt.. Het zou aan ASN liggen.
    Toen heb ik het een tijdje laten rusten.

    De laatste tijd heb ik vaak en veel overboekingen, omwille van het tjoek tjoek van de SNS rekening voor de BV naar de ASN en dan naar de Leaseplanbank en nu ook naar de DNIB.
    Heb ik een keer de fout gemaakt om een groot bedrag naar mijn ING over te maken, allemaal daglimiten. SNS 50 , ASN 25 en ING op de tablet 5, maar 1 belletje later wist ik dat vanaf de PC en niet vanaf de tablet je 25 kon overmaken,

    Dan zie je dus weer die stupide mej. staan. En toen was ik het zat. Net zoals jij met je hypotheekakte.

    Toen ik mijn eerste tweedehands auto ging kopen, tig jaar terug, vroeg de verkoper, boodschappenauto?
    Dat had je toen nog, een boodschappenauto voor de vrouw.
    Gelukkig liggen die tijden ver achter ons.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Voor Anoniem 2:
    "Je kan hem hooguit veranderen maar alleen met toestemming van de andere dragers van die naam. En laat ik nou net voor hun gevlucht en onvindbaar moeten zijn.
    Ik wordt fegelmatig naar mijn meisjesnaam gevraagd maar ik weiger hem te geven want die naam confronteert mij alleen maar het een heleboel pijn en verdriet."
    Je kunt je naam tegenwoordig wel degelijk laten veranderen, als je eronder lijdt. Je moet dan alleen toestemming hebben van degene van wie je de naam gekregen hebt (meestal je vader), MAAR er is daar een uitsluitingsclausule en dat is als je gaat voor de grondslag "psychische hinder". Als je gevlucht bent, lijkt me dat helder. Ik heb deze procedure zelf doorlopen en het is mij gelukt en was niet zwaar! De naam in je paspoort is dan
    gewijzigd en je oude naam kom je nooit meer tegen. Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. @Anoniem, wat een verhaal zeg, dat is vreselijk, maar gelukkig heb je dankzij het wijzigen van je naam het achter je kunnen laten. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Ik draag mijn hele leven al mijn naam die ik kreeg bij mijn geboorte ook al ben ik getrouwd.
    Als je het jezelf makkelijk wilt maken na het trouwen kan je het beste dit laten registreren bij de gemeente. Hierna was ik nl meteen af van de meeste fouten en vragen, ook ben je dan af van: e.v. als toevoeging. Alsof je zelf een soort van toevoegsel bent....Hoe je van mej afkomt weet ik niet. Er was ooit eens een man die vroeg: is het mej of mevr? Ik zei: maakt niet uit als u maar geen meneer zegt (ik was verkoopster)
    Groetjes, Lida.

    BeantwoordenVerwijderen