vrijdag, augustus 22, 2014

Voeding de kosten en de verspilling

'Ik bid niet voor bruine bonen', zo sprak Drents Bartje. Bruine bonen waren niet aan hem besteed.
'Wat de boer niet kent, dat eet hij niet', zo is een ander gezegde.

Zo verbaast het me dat wij zo moeilijk doen over voeding!
In de NRC van gisteren een artikel over de voedselbank in de Spoorwijk in Den Haag. De verslaggever van dit stuk heeft een aantal maanden doorgebracht in deze wijk en kon zo van dichtbij dit verhaal schrijven.

Eerder werd het uitgiftepunt gerund door Nederlanders met een Afrikaanse roots. Alle goede groenten die zij niet kenden mikten ze de afvalbak in.
Mensen die te weinig geld hebben om de week door te komen, gooien goede groenten weg, omdat ze die niet kenden!!!
Ik begrijp dat niet, hebben ze dan geen voeding nodig. Moet het allemaal zijn wat ze lusten?!

Hoe vaak ik niet tegen mezelf sprak op de weg naar huis langs alle eethuisjes en aantrekkelijke voedselpunten die ik onderweg tegen kwam:

'Als ik thuis ben heb ik binnen twintig minuten eten voor me. Als ik na het eten nog honger of trek heb, dan kan ik alsnog elders eten'. Een goede, want het is nooit gebeurt dat ik daarna nog wilde. Als de honger is gestild en dat hoeft geen haute cuisine te zijn, dan mekker je niet meer. Deze gedachte hield ik vast, want na het werk had ik wel trek en als al die gemaksvoeding dan zo dichtbij is en de scooter zo geparkeerd!

Terug naar de voedselverspilling, door de oorzaak 'Ik lust het niet', door mensen die geen cent te makken hebben. Die liever honger hebben, dan dat ze de bieten en witlof eten. Pfffttt.

Een ander voorbeeld, een vrouw die op dinsdag nog slechts 5 euro had om de rest van de week mee door te komen. Ze kocht voor 4 euro eten voor de kat en de laatste euro werd besteed aan witte broodjes.

Nog zoiets. Het bruine brood met pitjes bleven liggen. Ongesneden brood blijft liggen. De mensen van de voedselbank kochten 30 broodmessen bij de Action. Slechts 3 werden er afgegeven.
Drie mensen waren dus bereid om ongesneden bruin brood te snijden. Een duidelijke smoes was, dat mensen vertelden dat ze het brood niet namen, omdat hun kinderen het niet lusten. Volgens mij is het zo, dat kinderen eten waarmee ze opgroeien. Nederlanders eten heel wat minder sambal bij hun eten dan mensen in en uit warme landen.
Hoezo honger en de voedselbank.

Een gezin kocht de voeding bij AH, omdat die in de wijk is gevestigd. Niet bij de Aldi op 2 km afstand.  Nee, fietsen of lopen doen we niet. Deze week werd duidelijk dat AH last heeft van de concurrentie van Lidl en Jumbo en andere goedkope winkels. In de Spoorwijk hebben ze daar geen last van, dat is dan wel duidelijk.

Wat me wel duidelijk is, is dat iedereen andere beslissingen maakt op grond van hun achtergrond, hun roots, hun karakter. Daarom is het fijn om eens haarscherp na te gaan, welke relatie je met geld hebt, met voeding. Veel dingen doen we onbewust. Je bewust zijn van al je onbewuste impulsen en beslissingen kost dat heel veel tijd en moeite.
Als je je er van bewust bent, kun je dingen gaan veranderen. Stapje voor stapje.

9 opmerkingen:

  1. Tja het is wat he, en ergens in de tijd zijn we ook het verschil een beetje kwijt geraakt tussen simpel eten en voedzaam voedsel. ..

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik bak vaak het brood zelf met alle smaken granen en pitjes . Soep maak ik zelf met verse groenten . In sep. koop ik 5 kilo tomaten voor 3 euro en maak er tomatenpuree van stop het in bakjes en vries het in . Voor soep pastasaus enz. dan komen er appels vaak te koop aan de straat of soms om zo mee te nemen, wel even wat werk om appelmoes of appeltaart te bereiden, maar je heb wat. Ik werk ook nog 12 uur per week maar dat kan prima .

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zelf ken ik iemand die naar een nagelstyliste gaat en alcoholverslaafd is en blijft roken en bij de voedselbank haar eten haald, dit omdat ze geen voedsel kan kopen volgens haar zeggen.Er zijn maar weinig mensen die echt geen geld hebben voor voedsel en de rest blijft auto rijden, roken drinken etc.Mensen die bij de voedselbank hun eten halen vertikken het om zich aan te passen. Hoewel sommigen wel, maar dit is een klein deel.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Om eerlijk te zijn vind ik dat dat soort mensen niet eens in aanmerking zouden moeten komen voor Voedselbankvoedsel. Geef het dan liever aan mensen die het wél gebruiken en blijkbaar harder nodig hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ook mensen bij de voedselbank zijn mensen. met minder financiele mogelijkheden, maar sommigen zijn daar aan gewend. En bijna alle mensen vinden t lastig buiten hun bekende kaders te denken, daarom hebben psychologen daarover al veel boeken geschreven.
    Voor iemand bij de voedelbank is t wel extra schrijnend om niet buiten kaders te KUNnen denken. De winst zou je ze zo erg toewensen: genoeg en gezond eten.
    Maar met die wens verander je mensen nog niet. Misschien dat annemiek v deursen vanuit haar ervaring hier wat zinvols kan adviseren, want zelf vind ik t ook jammer en snap ik t niet. Maar ik ben op allerlei manieren n rare denker n mijn collega s snappen me niet. En ik hen niet. Lastig en verdrietig voor iedereen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik snap het ook niet dat mensen die bij de voedselbank komen kritiek hebben op wat erin het pakket zit. Zet die mensen uit de voedselbank en geef hun pakket aan mensen die het wel waarderen.

    Het is te snappen dat mensen in zo'n positie niet altijd positief zijn en nooit iets extra's kunnen doen is frustrerend, maar om goed voedsel weg te gooien, dat gaat er bij mij niet in. Brood wat ik zelf zou moeten snijden wel hoor, geef maar op.... :-).

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ooit kreeg ik bij de groenteboer een aubergine cadeau. Omdat wij die eigenlijk nooit eten had ik die kunnen weigeren, maar toch pakte ik de aubergine aan. Volgens mij heb ik toen op mijn weblog gevraagd wat ik ermee kon doen en naar aanleiding van de reacties heb ik toch moussaka gemaakt. Zo kan het dus ook met producten die je niet kent: zoek uit wat je er wel mee kunt doen!

    Omdat ik dagelijks brood bak, snijden wij het brood zelf en zolang het brood niet warm is, gaat dat uitstekend.

    Dus waar een wil is is een weg, denk ik dan maar!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. ik ken iemand die bij de voedselbank zou mogen aankloppen maar dat (nog) niet doet. voor hem is dat, volgens mij, de laatste stap in het besef dat het dan echt financieel diep in de problemen zit.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Jammer is het dat mensen zelfs voor voedsel geen moeite willen doen. Voor een meer persoonlijke begeleiding is ook al steeds minder tijd en misschien mag dat ook wel niet. Overigens Bartje wilde niet bidden voor de bruine bonen omdat zijn moeder hem een "prakkie" restje beloofd had en dat vergeten was. Volgens mij had hij vast gebeden en een beetje gegeten als dat niet het geval was geweest. (Zie eind van het boek) Groet, Thea

    BeantwoordenVerwijderen