vrijdag, september 19, 2014

Boekbespreking 'Een tevreden leven'

Het boek 'Een tevreden leven' door Helen en Scott Nearing las ik, doordat Gerhard Hormann in zijn boeken beschreef dat deze mensen slechts vier uur per dag werkten en vier uur niets deden en vier uur aan vrijwilligerswerk besteedden. Feitelijk gaat het boek over zelfvoorzienend leven. Afstand nemen van de consumptie maatschappij. Geen geld in bezit houden dat je niet nodig hebt.

Het boek een dkke pil van 306 grote pagina's in klein lettertype beschrijft de periode nadat Scott Nearing in 1932 zijn baan verloor in N.Y. omdat hij niet paste binnen de cultuur in N.Y.
Hij was econoom en docent aan een Amerikaans universiteit.

Hij en zijn vrouw vertrokken naar een boerderij in Vermont die 800$ kostte en waar ze 100$ op aan betaalden.
Zij leefden van de opbrengst van de boerderij en bouwden van de stenen die ze vonden een nieuwe boerderij en andere gebouwen.
Gelukkig konden ze Ahornsiroop/Ahornsuiker produceren van de bomen die bij de boerderij hoorden. Hiervan konden ze citrusvruchten, walnoten, olijfolie en rozijnen ruilen.

Ze verbouwden hun eigen groenten en tarwe. Voldoende appelbomen die hun voorzagen in appelen.

Al hun ondernemingen en later bijgekochte boerderij financierden ze met eigen geld gekocht uit de winst van de Ahornsiroop en Ahornsuiker. Het geld was ook voldoende voor de belastingen en hun auto. Ze wilden beslist niet werken voor het betalen van hypotheekrente.

Scott gaf lezingen overal ter wereld waar zij samen naar toe reisden. Het geld dat hij daarmee verdiende gaf hij weg.
Volledig onafhankelijk wilden ze zijn. Ze startten hun onderneming in 1932 en dat was de tijd van de Great Depression.

Behalve volledig zelfvoorzienend, met vele bladzijden uitleg over hoe je huizen kunt bouwen, bekistingen maken. Uitleg over moestuinieren in Vermont. Uitleg over composteren. Uitleg over de beste Lathyrussen die zij verbouwden en die ze ook verkochten. De Lathyrussen hadden door de compost lange stelen.

Ze wilden geen dieren eten, geen dieren voor hun laten werken. Aten ze in het begin nog wel boter en kaas, later werden ze puur veganistisch.
Hun kleding kochten ze tweedehands.

Op het moment dat er teveel gasten kwamen in Vermont pendelde Helen Knothe Nearing een plek in New England en daar vinden ze een boerderij aan het einde van een weg en begonnen ze opnieuw.
Bosbessen werden hun grote verdiensten.
Ook daar ontvingen ze gasten, maar het waren er nooit zoveel.

Het punt wat regelmatig terug komt in het boek is dat zij zo gezond bleven van het zelf voorzienend leven. Geen dokter nodig. Ze werden 100 en 95 jaar oud.
Toen ze ouder werden ging hun tempo omlaag, maar ze bleven zelfvoorzienend.

Ze beschrijven de spullen die in de spullen in de supermarkt voorkomen en dat zij die nooit zouden eten. Al die toevoegingen die het eten ongezond maakt,
Als ze op reis zijn, dan nog halen ze hun fruit en groenten van markten en bereidden dat op de hotelkamer, veel gezonder en ook voordeliger. De nadruk ligt echter op de gezondere voeding.

Het Moerman dieet bestond toen nog niet, maar feitelijk is het dit dieet dat ze gezond houdt.
Hun stelling is dat de hoeveelheid eiwitten die we nodig zouden hebben zwaar overdreven is.






11 opmerkingen:

  1. Het is één van mijn lievelingsboeken en ligt standaard op mijn nachtkastje. Het is niet een boek wat je leest als een roman. Maar op de één of andere manier vind ik het boeiend om bepaalde passages keer op keer te lezen. Ik ben ook nog nergens mensen tegengekomen die zó ver waren in een zelfvoorzienend leven. En dan ook nog een veganisten. Super!

    Teunie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jammer, dit boek is niet te bestellen in de bibliotheek. Het doet me ook denken aan de eerste emigranten begin vorige eeuw die naar Amerika trokken voor een beter leven. Familieleden van mij hebben zo eerst overleefd door het verbouwen en verkopen van aardbeien. Steen voor steen bouwden zij een bestaan op. Eerst heel sober. Later werd dit rijkelijk beloond. Mooie verhalen die je moed geven.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @Een pas op de plaats, ik heb het geleend uit de bibliotheek. De bieb in mijn woonplaats had het niet, wel de bieb in een andere plaats.
    Voor 5 euro per jaar kun je ook lid zijn van een andere grotere bieb in een andere plaats bij jou in de provincie.
    Dat doe ik ook.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik heb genoten van dit boek. Hoewel ik zelf niet gemakkelijk zó zou kunnen leven.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Lijkt me zó mooi dat ik hem meteen besteld heb samen met een ander boek.
    Ik had nog een bon van Bol dus dat kwam mooi uit.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. @Hetiszoalshetis, had ik eigenlijk een betaalde link naar Bol.com moeten zetten. Tja.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik vond het een interessant boek alleen ik vond ze wel wat streng overkomen. Weinig ruimte voor plezier maken, althans zo kwam het op mij over. En ik vond de enorm lange beschrijvingen van hoe je moet bouwen wat slaapverwekkend.
    Maar deze mensen waren wel hun tijd enorm vooruit.
    Groet, Martine

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik vond het boek tegenvallen. Eigenlijk een beetje saai en heel weinig te vergelijken met een mogelijke Nederlandse situatie. En jammer dat er zo weinig foto's in staan.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik ken het boek niet, maar als ik het tegen kom, zal ik het zeker eens in kijken!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik heb het boek net te koop gezet bij bol voor 15 euro. Hij is als nieuw.
    VeggieMo (aka Yelena Yeli)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat een bijzonder boek lijkt me dat. Helaas kan ik het niet aanschaffen, maar het gaat wel op een lijstje. Fijn dat je dit wilde delen. Dank je wel.

    BeantwoordenVerwijderen