maandag, oktober 13, 2014

Pensioen verder genivelleerd de komende vijf jaar.

Vandaag werd in de pers voor het eerst gezegd dat de pensioenfondsen een grotere buffer moeten hebben en wel tot 130% dekkingsgraad.

Al jarenlang zijn gepensioneerden niet gecompenseerd voor prijsstijgingen. Pensioenfondsen hebben vijf jaar de tijd om tot 130% dekkingsgraad te komen.

Dat is nogal wat. Een aantal jaar ontvingen pensioengerechtigden geen compensatie en nu nog eens vijf jaar niet.

Het gevoel dat me hierbij bekruipt is dit. Alsof me jarenlang een vette worst werd voorgehouden en nu ik de eindstreep bijna heb behaald, wordt die worst kleiner en verder weg gehouden.

Regelmatig denk ik nu, waarom WW, als dat pensioen nu zo zou zijn, als jaren terug beloofd, dan zou ik nu al in het ABP pensioen zitten.
Afhankelijk zijn is geen pretje.

Ik hou me verder af van de maatschappelijke discussie. Er zijn zoveel groepen die er anders in staan. Jongeren bijvoorbeeld. Tuurlijk is he goed dat er eindelijk iets wordt gedaan aan de scheve verhoudingen enz.

Economisch gezien betekent dit een rem op consumptieve groei, van een grote bevolkingsgroep.

Ik ben er niet blij mee en ik wacht maar af. Nog een paar jaar en dan begin ik aan de spaarpot van het ABP.

5 opmerkingen:

  1. Ik ben een jongere. 27, en ik leg al 8 jaar in de pot voor pensioen. Tegen de tijd dat ik oud ben bestaat er helemaal niet meer zoiets als pensioen. Dat schaffen ze over een jaar of 40 af, gok ik. Dan ben ik 67, heb bijna 50 jaar de kas mogen spekken, om zelf te verrekken.
    Zou maar zo kunnen dat je dan twee jaar na je laatste werkdag een spuitje krijgt.

    Pensioen is geen zekerheid, geen recht. Het is meer de pot met goud aan het eind van de regenboog..

    Balen voor je, balen voor iedereen..

    Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Pfff... zie die man van de kleinmetaal waar mijn werkgever eventueel onder zou moeten vallen nog genoegzaam vertellen over zijn eigen eindloonregeling. Die waren zeldzaam geworden.... Joh! Als 'we' te veel kleinmetaligere dingen zouden doen, krijg je dat gedoe van de werkingssfeer en val je automatisch daaronder. Dekkingsgraad was nog 90% maar ze werkten heel hard hoor, om dat weer omhoog te krijgen....

    Nu kon het gelukkig nog in eigen beheer, maar ik vraag me af hoe het zit met de positie van centraal beheer, waar de pensioenen nu staan....

    En inderdaad, nagenoeg iedereen is de sigaar. Dankzij mensen als mijn opa. Altijd voor de overheid gewerkt, met 52 met pensioen, 82 geworden en diverse alleen met heel veel geld te bestrijden ziektes gekregen. Tja, dan wordt het ook wel onbetaalbaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat klinkt wel vervelend inderdaad. Zo'n worst die steeds kleiner wordt.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. En de ouderen maar zeuren dat ze gekort worden en wat bestedingsruimte verliezen. Ondertussen mag de huidige generatie doorwerken tot 70+ voor waarschijnlijk maar 50% van het eindloon in plaats van de riante pensioenvergoeding die de huidige pensionado's krijgen. De huidige generatie betaald gewoon het pensioen van de huidige pensionado's, en krijgen daar in de toekomst verdomd weinig voor terug

    BeantwoordenVerwijderen
  5. ja maar als je niet meer leven wilt, dus geen pensioen, geen ziektekosten, enz. dan maken ze je het ook moeilijk.
    Snap jij het nog?
    Merel

    BeantwoordenVerwijderen