donderdag, juli 02, 2015

Kinderen en geld

In de Volkskrant  van afgelopen dinsdag een interview met een kind van 10 jaar. Ze vertelt dat ze geen zakgeld meer krijgt. 
Als haar moeder het huis opruimt, dan verkoopt ze die dingen  op Marktplaats . Zo wil ze voor haar studie sparen.

Prima, want zo kan het kind al leren om te verkopen. Ze leert haar vaardigheden te verbeteren.

Volgens hen Nibud krijgt een kind van 10 jaar gemiddeld per week een bedrag  tussen de  1,70 - 2,00 euro.

Maar even verder zegt het kind, dat ze, wanneer ze veel geld zou hebben, een deel aan haar ouders zou geven om de hypotheek mee af te betalen!!!


Later zou zij het in de natuur willen wonen, in een eigen hutje met haar eigen tuintje.

Duidelijk, dat haar ouders een te hoge hypotheek hebben. Een kind wordt opgevoed met zorgen om geld. Het kind zet zich af tegen te duur wonen en wil zelfvoorzienend leven.
Financiële opvoeding is niet slecht, maar als kinderen hun ouders al willen gaan helpen met geld vanwege hun hypotheek. Dat is jammer. 

3 opmerkingen:

  1. Ik vind dit hartverscheurend, wat een zorgen voor zo'n puk.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. t hoeft niet hoor dat ouders een te hoge hypotheek hebben.. soms komen die onderwerpen ter sprake.. zo dacht mn dochter van 5,5 dat we niets meer voor het huis hoeven te betalen (huurhuis) tja weet zij veel ;) dus gezegd dat we elke maand voor het huis betalen.. maar dat soort dingen kan kinderen wel bezorgt maken en dus laten bedenken dat ze mee willen betalen oid.... terwijl we ons huis prima kunnen betalen en ondertussen sparen om een koophuis tekunnen kopen (nee we sparen niet het aankoopbedrag :p maar verhuizen is niet gratis :p)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Bij ons thuis was er ook nooit geld, ik heb vanaf m'n 13e elk baantje wat ik maar kon doen aan gegrepen. Eerst bollenpellen maar helaas is dit enkel in de vakanties dat bracht niet voldoende op, later een kranten wijk en folder wijk, een oppasbaantje 2-3x in de week. Toen ik 15 was ging ik als afwashulp bij een restaurant aan de gang, inderdaad in combinatie met het oppassen en kranten/ folder wijk. Elke euro heb ik gespaard. Toen had ik in die jaren genoeg gespaard om mijn eerste jaar mbo te betalen! Ik was blij. Ik kon de studie volgen die ik wilde. Dat ik daar elke dag 18 km heen en 18 km terug moest fietsen was niet anders want geld voor een bus kaart had ik niet. Dat ik altijd veel pijn had en moe was weerhield me er niet van. Ik had een doel! Ik wilde naar school en een diploma halen. In de zomer vakantie dat ik 16 was. Draaide ik ploegendienst in een fabriek die bloedzakken en infuuszakken enz maakt, of ik begon in de ochtend 6 uur tot de middag 12 of de middag 12. Tot savonds 6. Dan werkte ik ook elke avond! In het restaurant als afwashulp. Dan begon ik om half 7 tot meestal een uur of 1. Ja het was zwaar maar ik moest. Anders kon ik het 2e jaar niet naar school. In het 2e jaar heb ik manlief leren kennen. Hij stopte met de opleiding en ging een werken leren traject in bij zijn huidige werkgever. Ondanks dat ik hem slechts een half jaar kende heeft hij toen mijn 3e leerjaar betaald zodat ik in de vakantie minder hoefde te werken. Ik liet de kranten en folderwijk vallen en uit eindelijk ook het afwassen in het restaurant, het oppassen heb ik heel lang met plezier gedaan. Tot ik op mijn 18e besloot bij de ouders van manlief in te gaan wonen. Dit in goede samenspraak omdat ik dan een uit wonende beurs zou ontvangen en dan niet nog al die extra baantjes zou moeten blijven doen. Ik studeerde af en kreeg een baan op mijn stage adres. Op m'n 19e kocht ik ons eerste huis.

    mijn moeder heeft gedaan wat ze kon, ze werkte fulltime en studeerde om maar een beter leven te krijgen en dat ik daardoor voor mezelf moest zorgen tja het was zo als het was. Het is een hele waarde volle levensles voor mij en die neemt niemand mij meer af!

    BeantwoordenVerwijderen