woensdag, augustus 05, 2015

De zomer in mijn hoofd

Met dit mooie weer was ik nog vergeten een blogje te plaatsen.  Deze mooie dag had ik een afspraak om naar de Biesbosch te gaan. Die mooie Biesbosch en dat met dit weer. Was dat genieten. We  voeren door de Biesbosch en op een eilandje kregen we een rondleiding van een gids van Staatsbosbeheer.

Mooie verhalen over de griendwerkers die in plaggenhutten en later in een stenen huis sliepen. Wel twaalf man sterk overnachtten in een plaggenhut.
Rond 1925 schreef een journalist over de erbarmelijke omstandigheden van de griendwerkers in die plaggenhutten en toen kwamen er stenen huisjes die met hulp van  het rijk werden gebouwd.

Heb je wel eens gehoord van schuif ontbijtspek? Een stuk ontbijtspek van thuis haalden de werkers dagelijks tussen hun brood door. Dan bleef de lucht van de ontbijtspek in het brood. Dag na dag, datzelfde ontbijtspek. Soms met kruiden of water verbetered, tot het echt niet meer kon en dan werd het opgegeten.

Dat noem ik nog eens consuminderen, ook al bestond die term nog niet.

Het was een  mooie dag.


8 opmerkingen:

  1. Consuminderen? Ik zou dat eerder armoede noemen. Het is net zoiets als het verhaal van dat kleine stukje zwoerd in de aardappels bij Afkes tiental. Er was geen geld voor vlees, ook niet voor spek, dus werd er een stukje van de het zwoerd meegekookt om er smaak aan te geven. Het zwoerd was weggegooid door de "mevrouw" van de oudste dochter die bij haar als dienstmeisje werkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mijn tante (55 jaar) doet het nog, ze belegt de boterhammen met salami, laat ze een nacht "trekken" en haalt dan 's ochtends de salami er tussen uit. En nee, voor't geld moet ze het echt niet doen, ze hebben beiden meer dan een royaal inkomen, enkele erfenissen gekregen en moeten niet meer gaan werken voor de rest van hun leven. Maar goed, ieder zijn keuze. Ik eet liever een boterham met beleg en ga dan liever niet op vakantie of koop dure make-up.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wij hadden als kind zijnde 2 boterhammen met "beleg" en als je meer wilde .werd het tevredenheid (niks) De eerste boterham werd normaal belegd de 2e had schuifkaas. De term komt mij dus niet vreemd voor. Ik heb het over de jaren 1950 ev . Gr. Cisca Servie

    BeantwoordenVerwijderen
  4. De term schuifkaas ken ik ook nog van vroeger. Tja, consuminderen of armoede? Consuminderen is soms nodig om niet in de volledige armoede te belanden. Ook nu nog, maar het leven van de griendwerkers was wel heel zwaar.
    Als dat onderwerp je interesseert dan heb ik nog wel twee tips voor minder mooie dagen: het Baggermuseum in Sliedrecht, en het boek 'De mannen van Sliedrecht" van K. Norel. Het baggerwezen is namelijkdaar begonnen, bij de griendwerkers.
    Groeten, Arianne

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ze probeerden dan toch nog iets van smaak aan eten te geven en het niet als vulling te zien. Lekker eten wilde men toen ook al kennelijk.

    De biesbosch ken ik van vakanties met eigen boot van ouders tussen 1958 en 1964. We waren met 3 boten/gezinnen en wij kinderen van gelijke leeftijd rond de 12 jaar. Wat hebben er heerlijk met water, zand en modder geknoeid, plattegronden van steden gemaakt die dan weer door de vloed die toen nog veel meer was dan nu. En veel geroeid en in kleine kreekjes moesten we vaak het roeibootje weer eruit slepen . We vielen ook regelmatig op het droog met de boten, dan lag alles scheef en daar was mijn moeder niet blij mee.
    De "jachthaven" van Drimmelen was er toen nog niet, gewoon aan dijk liggen en 2x per week kwam daar een rijdende winkel langs.

    Ik ben blij met deze fijne herinneringen aan die watersportjeugd! Niet alles was zo georganiseerd en gereguleerd toen

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Tsjonge dat is echt heel zuinig doen zeg. Dat tilt consuminderen tot een heel nieuw niveau. Ik vind het een interessant feitje!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. @Zuinigaan, een uitdrukking die in mijn jeugd werd gebruikt voor een vrouw die in haar jeugd alleen het magere stuk van het spek wilde eten. Daarvan werd gezegd, nadat ze getrouwd was: 'Ze eet nu zelfs het zwoerd.'

    @Cisca Servie, De boswachtervrouw vertelde dat het schuifspek werd genoemd. Klopt dus helemaal.

    @Arie-Atari, K. Norel, daar hadden wij thuis ook boeken van. Ik neem de tip mee. Dank je.

    @Lot, Beleving daar in de Biesbosch, mooie verhalen. Ik zag nu een Blokhutboot rondvaren. Dat is een huis op een vlot (klein ponton)

    @Vlijtig Liesje, Absoluut. Wat hebben het nu vele malen beter.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Mijn man at bij zijn oma vroeger schuifkaas. Een plakje kaas op een hele boterham. Bij iedere hap brood nam je een klein randje van de kaas. Zo schoof je het plakje kaas steeds verder naar de rand van je boterham. Het plakje kaas werd iedere keer smaller.

    BeantwoordenVerwijderen