zondag, september 27, 2015

Kantoor werkkleding

Werkkleding. Het is altijd een probleem, zeker voor vrouwen. Waar kun je je altijd in vertonen. Wordt het niet saai?  Waar zal ik vandaag weer eens aan doen.

En dan heb ik het nog niet over werkkleding voor industrie en bouw, maar gewoon over werkkleding op kantoor.

Een aantal jaar had ik zelf 's zomers een ideale combi. Tenminste dat vond ik zelf.
Witte pantalon, zwart colbertje een topje er onder. Gaan met die banaan. Ideaal zo vond ik. Maar de kledingstijl veranderde. Vrouwen mochten weer vrouwelijke kleding dragen, jurken zelfs of rokken. Daar zit je dan als consuminderaar. Je wilt er goed uitzien. Zakelijke werkkleding is ook maar iets als een uniform nietwaar?

Onlangs las ik het boek ZoZuidas, geschreven door drie vrouwen. Aan de Zuidas in Amsterdam zijn veel advocaten en accountantskantoren gevestigd. Allemaal mensen met hetzelfde probleem.  Het heeft jaren geduurd voordat ik het boek ging lezen. Ik dacht namelijk dat er ongeveer het zelfde in zou staan als in het blog dat nu meer wordt bijgehouden.  Maar nee, dit boek geeft handleidingen over het solliciteren, werken en alles wat daarbij hoort. De nut en noodzaak van netwerken, borrels, gedragsregels over het omgaan met collega's.  Dat de werkweken lang zijn, het werk saai. Aan het einde van het boek blijkt dat je na drie jaar werken op de Zuidas een besluit moet nemen. Wil ik de rest van mijn leven keihard doorwerken of geheel iets anders doen. Dat je op maandagmorgen jij als privé persoon niet meer bestaat op de Zuidas. Die heb je thuis achtergelaten. Op de Zuidas ben je de zakelijke persoon, zonder privé en dat vele uren lang. Een werkweek is gemiddeld 60 - 80 uur per week.


Een heel hoofdstuk gaat over kleding. Het Zuid-As uniform. Het straatbeeld is net zo heterogeen als het straatbeeld in de jaren '60 op het plein van de Hemelse Vrede.

Je vrouwelijke werkgarderobe bestaat uit kreukvrije, niet synthetische stoffen:

Zwarte of grijze  broek
Zwart of grijs jurkje tot de knie, het liefst een wikkelmodel
Een strak gesneden broekpak van Boss of Armani in de kleuren blaus, grijs, zwart of bruin.
Zwarte pumps
Twee knielange rokken waarvan 1 koker rok en 1 wijde rok.
T-shirs van goede kwaliteit van katoen met wat zijde in pasteltinten, abrikoos, geel of turqoise of crème. Geen wit, want anders wordt het snel ober.
Een vestje van kashmier of fijne wol, geen zijde
Een trenchcoat van goede kwaliteit, zoals Burberry, S'nob of Fillippa K.

Deze hoeveelheid kleding kun je vertalen naar een minimalistische kledinghoeveelheid. Alles wat je nodig hebt zit in bovenstaande lijst.

Grappig zijn de hoofdstukken waarin de hoeveelheid uren wordt afgemeten tegen het hoge salaris. Dan blijkt het salaris per uur toch niet meer zo hoog te zijn.
Dat het werken op de Zuidas zo interessant lijkt, maar toch echt alleen maar papier verschuiven. Adviezen worden gegeven hoe jij in de open kantoren kunt internetten en chatten en toch de indruk werkt dat je heel druk bezig bent. Want wanneer moet je anders je privé dingen doen.

Aan het begin van je baan aan de Zuidas oog je fris. Je huid heeft meer buitenlucht gehad dan dat de volgende komende jaren het geval zal zijn.  Daaraan herkennen de Zuidassers de nieuwkomers.

Het boek is net zoals het blog raak en vlot geschreven, vol met praktijkvoorbeelden van hoe het niet en hoe het wel moet.
Hoe je onder werkopdrachten uit kunt komen, door goed te communiceren.

8 opmerkingen:

  1. Ik heb verschillende keren in een baan gezeten waar een uniform werd gedragen, dat was makkelijk!

    Op de diverse kantoren werkte ik niet in topbaan dus dat was ook niet zo moeilijk, nette simpele kleding. Nu ik niet meer werk heb ik na 3 jaar verschillende dingen weggedaan, droeg het nooit meer.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die kleren die in dat boek beschreven worden zijn peperduur. Zeker 2 modale inkomens.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @Lot, Herkenbaar. Afgelopen zomer droeg ik korte broeken! Daar heb ik er nu drie van in plaats van een.

    @Anoniem, helemaal met je eens. Te dure kleding. Ik kan er bij wegdromen,

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Town ik een jaar of vijf geleden mijn deeltijdstudie Rechten afrondde aan de VU (ik was al achter in de veertig) kon je (als je nog jong was) ook voor de ZuidAsmaster kiezen. Je deed dan de helft van je Masteropleiding aan zo'n ZuidAs kantoor en de rest bestond uit tentamens en scriptie. Ik zag veel jonge migrantstudenten (dagstudenten) graag kiezen voor deze Master. En inderdaad, er was een jonge studente die in samenwerking met een advocate modeshows wilde opzetten om studenten te leren hoe je carrière kon maken op de ZuidAs door je op de juiste wijze te kleden. Ik vroeg me steeds af of er niet zoiets als onafhankelijke wetenschap bestond en of deze studenten op hun Masterbul een disclaimer kregen als 'Dit diploma is verkregen dankzij intensieve samenwerking met een ZuidAs kantoor'.

    Inmiddels heeft de ZuidAs een kwalijke reputatie. De beruchte 'brievenbusfirma's' zijn een product van de advocatenkantoren van de ZuidAs. Maar er wordt wel veel geld mee verdiend en daarom wil de regering er liever van wegkijken.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @Anoniem, helemaal met je eens.

    Die brievenbusfirma's. NL is in mijn ogen daar niet juist mee bezig.,al die grote bedrijven in arme landen, die dankzij de NL route geen belasting betalen. Zo blijven die landen arm. De Khadaffi's en al die anderen die hier geld stallen. Die bedrijven die geen belasting in Griekenland afdragen en de EU maar geld blijven storten in de bodemloze put,
    Het zijn de personeelskosten op de ZuidAs die kennelijk genoeg opleveren. Deze kantoren zitten overigens ook op de grachtengordel.

    Die disclaimer bij je masterstudie lijkt me geweldig ide :-))

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik werk bij een kantoor waar 'pak' verplicht was (tot 2 maand geleden - nu is het 'business casual'). Supergemakkelijk! Ik heb 2 pakken en 6 blouses, of en toe draag ik alleen de broek met blouse, en zo ziet het er toch steeds wat anders uit.

    1 pak van echte wol & zijde heb ik in een aanbieding gekocht; het andere is op maat gemaakt (met broek en rokje) bij een aanbieding van een nieuwe kleermaker. Beide pakken gaan nu al zeker 8 jaar mee en zien er nog steeds goed uit.

    Voor wat afwisseling heb ik 2 rokken en 2 nette broeken, met 3 nette truien.

    De blouses komen meestal van mijn tante, die ervan houdt er superverzorgd uit te zien, en na haar pensioen langzaam de kasten opruimt, of van de kringloop.

    De pakken draag ik alleen naar kantoor, zodra ik thuiskom kleed ik me om, ik begroet zelfs mijn kinderen pas als ik omgekleed ben.

    Siebrie

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik was nog wat vergeten: ik heb een paar nette pumps op kantoor staan. Ik neem elke dag een paar schone pantykousjes mee, en trek op kantoor kousjes + pumps aan. Af en toe neem ik van die snelle schoenpoetsflesjes-met-sponsje mee om ze te poetsen. Zo blijven ze lang netjes.

    Als de kantoorpumps niet passen bij wat ik die dag wil dragen, neem ik het passende paar van huis mee. Maar de kantoorpumps passen eigenlijk bij 80% van wat ik draag.

    Voor het forenzen heb ik redelijk nette en comfortabele veterschoenen, zwarte Clarks. Ik heb een hekel aan autorijden met hakken aan!

    Siebrie

    BeantwoordenVerwijderen
  8. @Siebrie, idd, goede kleding gaat heel erg lang mee. Mooi opgelost. Het is wel een gedoe zeg. je Clarks omwisselen voor pumps enz.

    BeantwoordenVerwijderen