zaterdag, oktober 17, 2015

Klusvrouw

Met twee linker handen werd ik geboren en ik zei er ook altijd bij, nooit iets bijgeleerd. Maar ik sta versteld van mezelf.

Verfde ik eerst de trapleuningen, heb ik nu ook de voegen van de badkamer verfrist.

Het resultaat is er ook naar. De trapleuningen voelen niet zacht aan. De verf heeft wat verfuitlopers, maar het gezicht is goed.
Maar als de onderhoudsman het gedaan zou hebben, zou ik, perfectionist die ik ben, teleurgesteld zijn geweest.

De voegen van de badkamer opgefrist met een middel van de bouwmarkt dat de onderhoudsman die bij de buren aan het werk is mij adviseerde, toen ik hem vertelde over mijn badkamervoegen.
De helft van de badkamer is nu gedaan. Het resultaat is 70% goed. Ik mag nog een keer verder werken aan de rest en dan moet de andere helft perfect zijn.

Net zoals met schoonmaken. Als je alles hebt schoongemaakt en het blinkt, dan valt dat ene vlekje op dat detoneert binnen het blinkende geheel.

Als je alles geminimaliseerd hebt, valt op dat de lijnen niet kloppen, een kleurstelling niet perfect is. Kortom het leven is niet fijn, als je alles perfect gedaan wilt hebben.

Waar ik wel blij van wordt zijn de hortensia bloemen die ik bij de tuinder in het Westland haalde. Vijf takken voor 5 euro. Wat staan ze mooi.

Mijn vriendin de poes maakt het allemaal niks uit. Lekker warm boven de convector, achter het gordijn op de vensterbank.

1 opmerking:

  1. Kijk, de kat weet waar het om gaat :)

    Klussen geeft voldoening omdat je zelf meer kunt dan je denkt. Voor mij hoeft het niet perfect te zijn. Als ik eraan begin geeft me dat al voldoening. En al doende leert men!

    BeantwoordenVerwijderen