woensdag, oktober 14, 2015

Moestuinieren doorgaan of stoppen

Al weer flink wat jaren moestuinier ik met mijn familie op de grond waarop ik geboren en getogen ben.

De gemeente bouwde flink wat huizen op de Vinex locatie.
Mijn één na oudste broer, tuinder in hart en nieren, moestuinierde daar al. Het is een flink stuk. De gemeente wilde niet alle grond kopen. Het stuk waar vroeger een tomatenkas had gestaan werd afgebroken. Er mocht daar geen huis op gebouwd worden.

Nu wij daar moestuinieren, mag de gemeente dit stuk grond niet meer benoemen als bouwgrond. Door het moestuinieren is het landbouwgrond en daar is geen WOZ meer over verschuldigd.

Iedereen blij.

Mijn één na oudste broer die nog altijd twintig jaar ouder is dan ik, gaat daar natuurlijk een keer mee stoppen. Vermoedelijk op hetzelfde moment wanneer hij zijn laatste adem uitblaast.
Dan wil de eigenaar van dit stuk land, mijn jongste broer stoppen met de moestuin en het veranderen in siertuin.

We weten niet wanneer dat zover is. Het kan nog tien jaar duren, want mijn één na oudste broer heeft gezond geleefd. Goede voeding. Altijd hard gewerkt en voldoende geslapen. Geen hart problemen. Hij spit al een paar jaar het grootste stuk grond, twee spaden diep. Een zwaar karwei.

Wat dan? Ik heb een haar liefde verhouding met de moestuin. Het kost me veel tijd. Een half uur reistijd en dik anderhalf uur moestuintijd. Praatjes maken en kopjes thee drinken met de familie reken ik niet mee. De voedingswaarde van eigen groenten en fruit zijn onbetaalbaar. Ik kan nu vaak snel vertellen of de groenten met liefde of in grote produktie wordt gekweekt.

Ga ik dan ook stoppen?
Ik weet het niet. Ik kijk zo eens rond. Mogelijk duurt het nog jaren. Als ik kijk naar huizen bekijk ik ook altijd de hoeveelheid grond daar omheen. Moestuinieren, op eigen grond. Lekker, vrijstaand, maar ook centraal wonen, zonder hypotheek en energieneutraal zijn zomaar een paar wensen.

Voor het geld dat mijn huis hier in de Randstad waard is, kan ik elders een huis kopen met al mijn wensen er bij. Maar nooit zo centraal als ik nu woon.

6 opmerkingen:

  1. Lastig, ik zou niet zo snel meer verhuizen als ik je was. Denk als je een jaar of 10 verder bent het mogelijk niet meer kunt opbrengen om een tuin te onderhouden. Zie nu al vaak dat ouderen een ( sier)tuin een blok aan het been ervaren." De tuin 'moet'nog gedaan worden".
    Als je nu prettig woont is het toch prima?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @Anoniem, ik kom te veel in grote woningen. Ruimte om me heen, daar geniet ik van. Ik ken ouderen die nog veel kunnen. Mijn jongste broer, die 6 jaar ouder is dan ik, is assistent trainer atletiek. Bijvoorbeeld. Niet iedereen is afgeschreven als ze oud zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. En bij je eigen huis op kleinere schaal moestuinieren a la Annemiek? Blijf genieten waar je energie van krijgt en hou ook in de gaten dat je nu overal dichtbij woont (ook familie).

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik zou gaan voor een klein, vrijstaand huisje dat bij voorkeur onderhoudsarm is met eigen grond om te moestuinen! Het hoeft geen mega grote lap grond te zijn toch? Als je genoeg hebt om jezelf te voorzien. Heerlijk lijkt het me. Tegen de tijd dat het echt niet meer gaat kun je altijd de boel nog voor een deel (laten) bestraten. Ik ben van mening dat het je gezond houdt, de beweging, de ontspanning door inspanning, het buiten bezig zijn en de gezonde voeding.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. wij hebben hier ook een hele grote moestuin waar we het hele jaar met 5 personen van eten. Wat kopen wi aan groente en frut; citrusfruit en bananen , champigons en als ze hierop de tuin nog niet volgroeid zijn af en toe een witte kool. We hadden eerst een tuin zeker een km of 2,3 verderop nu hebben we de laatste 4 jaar een moestuin naast ons huis en dat is stukken makkelijker. Vaak gaan we alleen maar een kwartertje tuinen en als er meer werk is natuurlijk langer. Voor ons 69 en 67 jaar een uitkomst, Cisca Servie

    BeantwoordenVerwijderen
  6. @Nietzomaarzoo, idd. Centraal wonen is heerlijk. Zeker met openbaar vervoer voor de deur. Was altijd handig met de voetoperatie en ooit een keer met een gebroken ruggewervel kon ik wel staan en lopen, niet zitten. Ook dan is openbaar vervoer voor de deur handig.

    @Cisca Servie, vijf personen is heel groot. Lekker hoor. Idd een kwartierje, maar het loopt sneller op. Alleen mijn achtertuin ter grootte van een postzegel kost me regelmatig meer tijd, ik heb het niet geheel bestraat.

    BeantwoordenVerwijderen