maandag, maart 07, 2016

Werkritme en niets doen

Op het werk, op maandag moest ik altijd in het werkritme komen. De kop van de week moest er af. De maandagmorgen werkte ik daar aan. Gaandeweg de werkweek raakt het weekend steeds verder van je verwijderd.   
Afhankelijk van het soort weekend  waren mijn hersenen nog volop aan het fantaseren wat ik allemaal kon doen. Wat ik nog zou willen doen. Ik droomde weg bij alle leuke dingen die ik had gedaan en alle dingen die ik nog zou willen doen.

Het vrije denken op maandagmorgen loste ik als volgt op. Ik schreef de ingevingen, de gedachten op. Gaandeweg de ochtend kwam ik steeds meer in het ritme en dan dacht ik alleen nog maar aan werk. De maandagochtenden met werkoverleg, of bespreking van todo dingen met het team, zorgde er voor dat ik sneller in het werkritme terecht kwam.

De meeste mensen zijn redelijk tam op de maandag.  Iedereen kampt met het gevoel waarin het weekend steeds meer op de achtergrond raakt. De dinsdag  wordt traditioneel gekenmerkt door veel meer telefoontjes, e-mails, mensen die langs komen. Je kent het wel, al die ad hoc  dingen. De drukke dinsdag wordt mede veroorzaakt, doordat veel mensen op maandag een vrije dag hebben, net zoals de woensdag en de vrijdag.  De files op de maandag, woensdag en de vrijdagen zijn vaak korter. Vooral de dinsdag files zijn lang. De donderdag files zijn langer, maar toch niet zo lang als op de dinsdag.

Nu ik vrij ben en niet meer hoef te werken is het veel lastiger om in een werkritme te komen en te blijven. 'Geen zin, dat komt morgen ook wel'. Zo denk ik dan voornamelijk over administratie. Terwijl ik toch best wat dingen moet doen. 
Vaak één of maximaal twee uur achter de pc, is mijn motto, als ik aan het werk ga. Ik zet de wekker. Maak een lijstje van dingen die ik moet doen.  De zon schijnt, buiten lonkt.  Hup weer niet gehaald. Om mijzelf een schouderklop te geven, schrijf ik dan maar op wat ik heb gedaan. Hé, ik heb toch weer wat van die vreselijke to do lijst afgewerkt.
Maar als ik eenmaal aan de gang ben en ik heb het werkritme dan eindelijk te pakken, dan kan ik zo vier uur achter elkaar werken.  Als, hè, als.   


Zo eenvoudig is het niet om als je vrij bent om in het werkritme te komen en te blijven. Maar echt ik beloof je voor 1 mei en voor 1 juli zijn de belastingaangiften de deur uit. 

2 opmerkingen:

  1. Het gaat je vast lukken. Weet je wat inspirerend is om een goed ritme te krijgen: de Benedictijners.

    Ik kan het boek Rust en regelmaat wat dat betreft aanraden van Anselm Grun.

    BeantwoordenVerwijderen