maandag, augustus 29, 2016

Verlies van status en identiteit bij baanverlies


Velen denken dat bij baanverlies je ook je status verliest en in een soort niemandsland terecht komt.  In eerste instantie is dat ook zo. Een deel vervalt in een depressie en een ander deel ziet het als een uitdaging om ook eens iets heel anders te proberen.

De vraag op feestjes en andere bijeenkomsten is immers: 'wat doe je' en 'waar werk je'.  Dat gaat dan even niet. De Engelsen hebben een betere benaming voor werkloosheid; 'between jobs'.  Een baanverlies is het moment, dat je mogelijk een andere beroep kunt kiezen. Nu iedereen langer door moet werken, is het raar, dat je heel jong al je beroepskeuze moet maken, waar je de rest van je lange leven niet meer van af kunt wijken.

Tijdens mijn lange levensloopbanen, heb ik ook wel overwogen om een ander beroep te gaan doen. PR leek me wel wat. Bij het solliciteren, werd me duidelijk gemaakt, dat dit beroep niet klopte met wat ik al deed.  Tja, en toen was ik nog niet eens aan het einde van al mijn studies. In mijn ogen had ik best kunnen switchen.
Aanhet begin van het IT-tijdperk, leek het me heel leuk om webpagina's te maken. Uit mezelf volgde ik al een paar modules programmeren. Gewoon om het leuk.  Maar als je een bepaald beroep hebt, met studies naast je werk, lukt het niet om er tussen te komen.

Baanloosheid is het moment om serieus na te denken over wat je met de rest van je leven wilt. Het is eigenlijk een sabbatical waar je anders nooit aan toekomt. Omdat lang vrij nemen, niet kan, omdat je dan te 'erg gemist' wordt in het bedrijf waar je werkt.

Bij een ander soort beroep krijg je een andere identiteit en status. Je krijgt een andere kennissengroep. Dat is eigenlijk precies hetzelfde als je je baan verliest en werkloos raakt. Het grootste probleem is het gebrek aan geld, zeker als je geen buffer hebt, of partner die je financieel kan helpen. 

 Als je buiten je baan veel hobby's of vrijwilligerswerk doet dan heb je al veel andere contacten waarbij het hebben van één baan, één beroep helemaal niet zo belangrijk is. Zeker als je beroep toch niet dat is, waar je helemaal gelukkig van wordt, is het hebben van andere zaken erg belangrijk. Als je dan je baan verliest is dat minder rampzalig, wanneer je werk als allesmakend zalig was.

Het leven is niet per se gezelliger wanneer je status hebt. Deskundigen stellen namelijk dat iemand met veel status niet automatisch een geliefd medemens is. Sterker nog, mensen met veel status liggen met regelmaat ronduit slecht in de groep. Hun neiging om risico's te nemen of dominant op te treden lijkt daarbij een hoofdrol te spelen. Is het wel zo logisch dat topmensen uit het bedrijfsleven met meer égards worden behandeld dan de vrijwilliger, die zich zonder enige geldelijke vergoeding inzet voor anderen. Macht, status en geld wordt door velen gezien als weg naar geluk, of tenminste als bewijs dat je meetelt.


Misschien moeten we het hebben van een baan of beroep niet zo sterk laten meetellen. Beter is te kijken naar het karakter van de mens.

1 opmerking:

  1. Helemaal mee eens. Best apart dat je gedefinieerd wordt door je beroep en wat je doet voor de kost. Anderzijds kan dit natuurlijk ook wel weer veel over iemand zeggen.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen