maandag, oktober 10, 2016

Wat een genot is het om niet meer te werken

Het is prima om te bedenken hoe heerlijk het is om tijd te besteden aan dingen die voor mij belangrijk zijn.
Ook al is het meer dan twee jaar geleden dat ik stopte met werken is moet ik hier af en toe bij stil staan. Het eeuwige gebrek aan tijd en de grote hoeveelheid dingen die ik wil, maakt dat ik ook nu teveel wil doen. Ik moet nu ook prioriteiten stellen!

Het afleggen van een kraambezoek op maandagmorgen! Gewoon op een dag waarop velen de kop van de werkweek starten.  Dat ik op mijn gemakje, nog steeds vroeg op sta, om de dag te plukken.  Starten met mijn brug wandelingetje van een kilometer. Net voldoende om mijn lijf op gang te helpen. Ontbijtjes klaar maken, bedden afhalen en weer opmaken, wasje doen en lezen.
Mijn vrijheid waardeer ik ook met mijn boot, met mijn moestuin, die nu veel minder onkruid bevat. mijn eigen achtertuin die er prima uitziet.  Beter dan toen ik werkte. Zo zijn er zoveel dingen die veel beter gaan nu ik niet meer werk.
Al twee weken lees ik nauwelijks de krant. Het blijkt dat ik te lang geen fictie boeken las. In mijn vorig leven las ik vooral non-fictie boeken.  Ik heb dit nodig voor mijn lessen aan de schrijversacademie.

Het vaarseizoen eindigt, en dat zorgt er voor dat ik vaker naar de sportschool zal gaan.  Het moet wel. Het resultaat is er naar.

Aan het begin van mijn werkeloosheid wandelde ik veel meer dan nu.  Het is mede oorzaak van mijn haat liefde verhouding met de hondeneigenaren, die hun lieve hond te veel los laat lopen.  Maar vooral de moestuin, waar ik veel meer te vinden ben dan vroeger zorgt hier mede voor. Ik vind het prettiger om in de stad te lopen, waar ik geen loslopende gedrochten tegen kan komen. Het lijkt wel of het aantal honden is toegenomen!  Ik neem niet zo vaak mijn wandelstokken meer mee.  Inmiddels leerde ik om vooral niet naar het grote gevaar, de honden te kijken. Dat deed ik vroeger altijd. Ik keek het grote gevaar aan. De hond denkt dan dat ik wil spelen. 




10 opmerkingen:

  1. Ik heb ook een hondenfobie.
    Durf geen park in.
    Die gedrochten moeten inderdaad aan een riem of helemaal de stad uit.

    Immy

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nou nou, honden zouden idd aan de lijn moeten op bepaalde plakken. Maar om het probleem nu om te draaien is ook weer zoiets. Misschien eens handig om zelf je honden fobie aan te pakken? Zijn genoeg methodes en mogelijkheden voor. Doe je jezelf een groot plezier mee. Zijn best leuke beesten overigens, om ze gedrochten te noemen is wel wat overdreven (dat zijn sommige van de baasjes...).
      Sterkte in ieder geval, lijkt me vervelend om met zo'n fobie te moeten leven.

      Verwijderen
    2. Omdraaien? Ik ben het niet met je eens. Twee Kerr door een hond aangevallen. Dat helpt niet.

      Verwijderen
    3. Ik snap wat team CF zegt. Je kunt er wel in blijven hangen, en willen dat de 'gedrochten de stad uit gaan', maar dat gebeurt toch niet, dus hou jij je angst.

      Kun je beter proberen een beetje vanaf te komen lijkt me. Daar heb je meer aan.

      Verwijderen
    4. Omdat het nu al wat langer geleden is dat ik twee keer werd aangevallen door de lieve honden, ben ik wat geruster.
      Omdat ik geleerd heb dat ik honden niet aan moet kijken, of me liever omdraai en wacht tot ze voorbij gelopen zijn, gaat het beter,
      Mijn ademhaling versnelt.

      Op de watersportvereniging zijn er ook enkele honden. Met deze honden heb ik leren omgaan. Dat is kennismaking en daarbij hielp het ook hoe de bazen zijn.

      Maar kom ik onbekende bazen en onbekende honden tegen, onaangelijmd waar ze aangelijnd moeten lopen, dan maak ik een foto en kijk ik later nog een keer op hetzelfde tijdstip. Gebeurt het weer, dan licht ik handhaving in.

      Verwijderen
    5. @Team CF, destijds liet ik de Friese Stabij van vriend uit. Opvallend hoe andere hondeneigenaren ons rustiger benaderden. Heel ontspannend.
      Mijn liefste honden zijn Drentse patrijs en Friese stabij.

      Verwijderen
  2. Fijn dat je het zo naar je zin hebt. Loslopende honden vind ik ook erg vervelend. En ook niet netjes van hun baasjes.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wij roepen dat honden soms een baas hebben (die de zaken regelt, zoals "zit" of "naast") en soms personeel ("oh fikkie doet noooooit wat hoor!") die achter de hond aanloopt.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zelf heb ik wel een hond, maar als hij losloopt en er komen wandelaars aan lijn ik hem altijd aan. Kwestie van beleefdheid en hondenetiquette naleven, want ja, die bestaat écht! Jammer dat zo weinig hondeneigenaren daar naar handelen, het plaatst honden in een verkeerd daglicht blijkt maar weer..........

    BeantwoordenVerwijderen