zaterdag, januari 28, 2017

Een stapelgedicht

Hoe bedenken ze het. schrijven van een stapelgedicht.  Ruim twintig jaar geleden ontstond het en werd het populair gemaakt.
Je zet een paar boekruggen boven elkaar en die vormen bij elkaar een verhaal, nou ja een 'gedicht'.
De boektitels moeten het verhaal vertellen.

Ik schreef ook een gedicht met boeken. Maar in mijn minimalistische leefwijze heb ik weinig boeken. De bibliotheek, tja de bibliotheek. Veel boeken staan in het magazijn, om ruimte te besparen. De bibliotheek minimaliseert ook.

Ik schreef Gerhard Hormann aan. Hij had vast nog wel de boeken die passen. Hij stuurde een aantal afbeeldingen. Maar niet allemaal boekruggen, die nodig zijn voor deze bijzondere manier van dichten. Ik besloot het anders te doen en maakte er dit verhaal mee:



Het verhaal vertelt zich als volgt: Eerst ben je hypotheekvrij en het liefst ook geld achter de hand voor een passief inkomen.
Dan kun je part time werken en verder werken aan geld achter de hand.
Dan stop je met part time werken en ben je helemaal vrij om te doen en te laten wat jij wilt. Mogelijk heb je al deels een plakband pensioen.
Het plakbandpensioen is het einde. Allemaal inkomensstromen om jouw pensioen te bekostigen.

Een ander voorbeeld staat hier

Stapelgedichten, daar word ik niet koud of warm van. Ik vind het een stapelgekke manier van schrijven. Maar ik wilde jullie deze vorm van schrijven niet onthouden...... 😡. Ik had het ook helemaal niet goed gedaan. Een boekgedicht maak je alleen van literaire boeken.😏. Dat Gerhard de tigste druk van hypotheekvrij inmiddels heeft verkocht is helemaal niet belangrijk!
Misschien vinden jullie het wel leuk. Laat het me weten.

4 opmerkingen:

  1. Ik vind het grappig, en ik heb al die boeken 😊

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een leuk idee. Had er eigenlijk nooit eerder van gehoord. De boeken van jouw gedicht heb ik allen gelezen :)

    BeantwoordenVerwijderen