zondag, september 17, 2017

Zo druk als een klein baasje

Haha, ben je met 'voor -pensioen' heb ik het nog zo druk als wat. Ach mijn hele leven klaag ik al over druk, druk en nog eens druk.
De waarheid is, dat ik nog meer zeur als ik niets te doen heb. Stil zitten en niets doen lukt me dan wel, maar het moet niet te lang duren.
Stil zitten en in de bioscoopzaal een film zien lukt me prima. Absoluut. Ik ben na een goede film als herboren. Een goed boek lezen lukt me ook prima. Maar minder goed dan twee uur in een bioscoopzaal doorbrengen.

Ik begin een beetje te begrijpen waar de pijnplekken zitten in de administratie van de Watersportvereniging, waar ik nu de vrijwillige penningmeester ben. Zoals altijd en overal is het, het gebrek aan discipline, regelmaat is de grondslag van iedere administratie.  Of die administrtatie nu bij jou thuis is of in een bedrijf.  Er gaan ook veel dingen heel goed.  Iedereen wil wel en er is een goede sfeer.  Maar ja, de dingen die niet goed gaan vallen meer op.  Ook ik zal fouten maken. Logisch, we zijn allemaal mensen. 

Het tweede probleem is, dat er geen communicatie is. Zo heb ik met mensen gesproken die niet wisten wat het gevolg was van hun taak. Of als ze iets niet goed vermelden, maar niet digitaal doorsturen naar mij.

Nu klagen ze wel heel hard over die en gene die zomaar dit of zomaar dat en dat dit en dat dat. Dan gaat het over details. In dit geval moet het gaan over het grote geheel.
Vergelijk het maar met je huis die je schoonmaakt. Hoe vaak het mij wel niet overkomen is, dat ik na het schoonmaken van de vloer toch nog een stofje zag!!! Schande.

Zeker als je een bedrijf hebt.
Afgelopen week was ik een stofje vergeten. Nou dat werd me niet vergeven. Nee, echt niet.  In een review kreeg ik een laag cijfer.  Ook vonden ze het interieur niet juist. Pffffttt...
Wat een geluk had ik,  dat de volgende reviewschrijver het cijfer compenseerde met het hoogst haalbare. Het was totaal niet in overeenstemming met de overige reviewschrijvers. 

Zo las ik ooit een verhaal van een collega, die had een één gekregen, omdat zij niet 's morgens om vijf uur de koffie inschonken voor mensen die op dat tijdstip wilden ontbijten. Dat review werd niet verwijderd.  In tegendeel. Ze hebben heel lang moeten werken om die één weggepoetst te krijgen. Het is ze gelukt. Kwestie van discipline, hard werken  en doorzettingsvermogen.

Ik ben nog lang niet klaar met de achterstand in de administratie van de watersportvereniging. Stapje voor stapje komen we er wel.
Als het deze week lekker weer is, ga ik lekker het water op. Dat is ook stil zitten, maar aan het einde voel ik me altijd heerlijk zen. Dan heb ik helemaal niet meer het gevoel dat ik nog dit, en nog dat moet doen.

4 opmerkingen:

  1. Weet niet of jullie ook een blaadje hebben voor de vereniging, mocht het zo zijn zou ik je willen aamraden daar net zo'n stukje als hier in te schrijven. Scheelt je wellicht veel stofjes en kom je beter aan t grote geheel toe.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ha, dat hoorde ik van mijn vader ook. Die ging op zijn 67e pas met pensioen, en is nu nog net zo druk als ervoor. Met andere dingen weliswaar, maar stilzitten is er niet bij. Ik denk dat het bij mij ook zo gaat werken eigenlijk, tegen die tijd. Ik kan ook niet stilzitten. het water op lijkt me wel wat eigenlijk. Dan kun je nergens heen. Ok, wel met je bootje, maar niet met jezelf. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is het he. Het gevoel ergens anders te moeten zijn, dan waar je nu bent.

      Verwijderen

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.